Wyniki wyszukiwania:
| Księga | Werset | Tekst Wersetu |
|---|
Na tej stronie zamieszczamy polskie przekłady biblijne używające imienia Bożego. W pierwszej kolejności zamieszczamy Biblię Tysiąclecia II wydanie, a w dalszej kolejności chcemy zamieścić przekład Szymona Budnego z 1572 (Pisma Hebrajskie) i 1574 r. (Pisma Apostolskie). Inne przekłady zawierające imię Boże to Biblia Poznańska, Biblia Warszawsko-Praska oraz Przekład Nowego Świata. Oprócz tego na bazie Biblii Tysiąclecia II wydanie, tworzony tu będzie nowy przekład o nazwie Biblia Na Surowo.
Biblia Na Surowo jest dopiero w trakcie opracowywania, co zająć może wiele miesięcy. Tekst w wersji poprawionej będzie zaznaczany kolorem, więc będzie można śledzić co zostało już zweryfikowane. Będą zamieszczane także komentarze.
Niniejsza wersja przekładu powstaje w oparciu o analizę dostępnych tłumaczeń, oraz manuskryptów. Nie jest tu przyjmowana automatycznie tylko jedna - aleksandryjska grupa manuskryptów na której opiera się większość współczesnych tłumaczeń ale autor korzysta też z manuskryptów grupy zachodniej oraz bizantyjskiej sprzed IX wieku, które to grupy często wierniej przedstawiają tekst pierwotny.
Wprowadzane zmiany mają na celu poprawę czytelności, spójności, logiczności oraz jak najwierniejsze oddanie znaczenia tekstu. Korekty nie wynikają z chęci narzucania interpretacji doktrynalnej, lecz z dążenia do możliwie najdokładniejszego oddania sensu pierwotnego oryginału, którego już nie mamy, przy zachowaniu przystępności przekładu dla czytelnika. W miejscach niejednoznacznych wybierane są rozwiązania najbardziej neutralne i zgodne z kontekstem.
Tłumaczenie Biblii Na Surowo przywraca imię Boże do tekstu w tym także do Pism Apostolskich. Kierując się spójnością i logiką w cytatach z Biblii hebrajskiej imię Boże Jahwe powinno być zachowane. Większość cytatów w Pismach Apostolskich pochodzi z Septuaginty a najstarsze kopie Septuaginty zawierają tetragram. Dopiero w późniejszych kopiach imię Boga zostaje usunięte. Analogicznie więc skoro masowo usuwano imię Jahwe z Septuaginty to musiano je także masowo usunąć z Pism Apostolskich. W Biblii hebrajskiej nie stosowano do Boga określenia składającego się z dwóch tytułów razem, w formie "Pan Bóg", więc i w tych i podobnych miejscach przywracane jest imię Jahwe.
Tłumaczenie to przywraca też podstawowe znaczenie słów takich jak ecclesia, baptiso, daimonides, diabolos które w większości tłumaczeń nie są wiernie tłumaczone na polski ale zostawiane są ich greckie, hebrajskie lub łacińskie nazwy nie oddające ich pierwotnego znaczenia (kościół, chrzest, demon, diabeł, lucyfer).